مركز مطالعات جوانان و مناسبات نسلي در ايران

از آنجایی كه نیروی انسانی، مهم‌ترین و مؤثرترین سرمایه‌ها در هر كشوری به شمار می‌رود در این میان جوانان تعیین كننده‌‌ترین عامل تحول و توسعه محسوب می‌شوند و در كشور ما كه نرخ جوانی، رتبه بسیار بالایی دارد، اهمیت توجه به جوانان دو چندان خواهد بود. اگر چه در سالهای اخیر رویكرد به مسائل جوانان و حجم پرداختن به مسائل آنان از رشد برخوردار بوده است، اما به هیچ وجه تكافوی مسائل بنیادی و نیازهای روزافزون و متنوع آنان را نمی‌كند. «جوان بودن» جمعیت كنونی ایران و پیش‌بینی غلظت جوانی تا پایان دهه ۱۳۹۰ می‌طلبد كه مركز ثقل بسیاری از سیاست‌های كشور در باب جمعیت «جوانان» باشد. این امر از حیث سیاستگذاری و امور كلی شامل برنامه‌ریزی، ساختارسازی، نهادینه‌سازی و... ضرورت نگاه راهبردی به جوانان را نشان می‌دهد. از دیگر سو با نگاه پژوهش مدار می‌توان به حل چالش‌های فراروی جوانان پرداخت، بنابراین پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی  تأسیس كمیسیون تخصصی بحران هویت و انقطاع  نسل‌ها را عملی نمود و در قالب آن تعریف طرح‌های پژوهشی كلان و برگزاری «همایش ملی مناسبات نسلی در ایران: ابعاد و عوامل گسست و پیوند  نسل‌ها»  و سلسله نشست‌های علمی و چندین كارگاه تخصصی را در دستور كار خود قرار داد.

ضرورت نهادینه نمودن پی‌جویی علمی این مسئله مهم و متمركز ساختن فعالیتهای پژوهشی كه در این زمینه صورت می‌گیرد و نیز اهمیت كاربست نتایج همایش مذكور و اجرایی ساختن نتایج پژوهشها به صورت راهكارهای معین پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی  را به این نتیجه رساند كه به تأسیس یك مركز ویژه مصمم شود. در این راستا مركز مطالعات جوانان و مناسبات نسلی در ایران به منظور به كارگیری نتایج تحقیقات و همچنین بهره‌گیری از دستاوردهای همایش مناسبات نسلی در ایران و با تعامل و همكاری ‌سازمان‌ها و نهادهای دست‌اندركار در اسفند ماه ۱۳۸۳ تأسیس شد.